Aktualności
Terapia par

Poronienie – ból po stracie

Cierpienie KOBIETY

Cierpisz. Być może w koło słyszysz: „Nie martw się! Pierwsze koty za płoty”, „Dobrze będzie! sąsiadka też poroniła a teraz proszę – dwoje dzieci”, „Szybko zapomnisz! No to kiedy następne?” ….a może spotykasz się z milczeniem, bo ludzie nie wiedzą jak się odnaleźć… i Tobie też tak trudno się odnaleźć.

Cierpisz… straciłaś dziecko. Bez względu na to czy w 5 czy w 25 tygodniu ciąży. Miało być a go nie ma. Co teraz? Wszystko miało być inaczej. Twoje życie, wasze życie miało wyglądać inaczej. Byłaś mamą a nagle stałaś się kobietą, która straciła dziecko… Ciało może się już zagoiło ale co z sercem, co z uczuciami? Co ze związkiem? Czy szybko starać się o kolejne dziecko? Czy dać sobie czas?

Przeżywasz żałobę.  I potrzebujesz ją przeżyć… bez unikania, zagłuszania emocji, wypierania czy bagatelizowania. Masz do niej prawo. Nawet jeśli rodzina czy partner oczekują żebyś „przestała się już nad sobą użalać”. Masz prawo do każdego z jej trudnych etapów.
Do szoku, kiedy doszło do poronienia, do zaprzeczania i bezradności, do rozpaczy, do zamknięcia się w sobie. Nie, nie zwariowałaś.  Cierpisz.  To normalne, że uczucia się w Tobie mieszają, możesz czuć kompletną bezradność i silne wzburzenie, zagubienie, chaos, brak poczucia bezpieczeństwa, smutek strach, wściekłość. Możesz mieć także poczucie odcięcia od rzeczywistości i jakby obserwować wydarzenia z boku a potem nagle czuć silny ból i rozpacz kiedy prawda do Ciebie dociera. Możesz zmagać się z brakiem poczucia kontroli nad własnym życiem i przeżywać kryzys egzystencjalny. Potrzebujesz czasu żeby zagoiły się Twoje rany.

Jeśli ciężko Ci przeżywać tą stratę w samotności, jeśli czujesz że utknęłaś w rozpaczy i niemocy albo przeciwnie – masz poczucie, że odcinasz się od swoich uczuć – spotkaj się z psychoterapeutą. Pozwól się poprowadzić. Bo wierz mi – jest nadzieja na powrót do zdrowia.  Już nigdy nie będzie tak jak było, ani tak jak miało być – ale nadal może być dobrze. Naprawdę. Można wrócić do życia i do swoich planów. Mimo straty i cienia, który ona rzuca, można znowu czuć radość bez poczucia winy. Można – z całym szacunkiem i pamięcią o utraconym dziecku – być w pełni gotową na przyjęcie kolejnego dziecka w taki sposób, aby nie było dzieckiem „zastępczym”, które ma zająć puste miejsce w życiu i Twoim sercu.  

Cierpienie MĘŻCZYZNY

Mężczyzna przeżywający stratę dziecka może doświadczać całej plejady bardzo trudnych uczuć. To, że fizycznie nie doświadczał ciąży nie oznacza, że nie cierpi z powodu jej straty. Tak samo stracił dziecko i wizję szybkiego bycia tatą. Dodatkowo może zmagać się z wizerunkiem „silnego faceta”, który nie płacze, „nie rozkleja się” i nie okazuje uczuć. Może także starać się zachowywać dzielnie aby być oparciem dla swojej partnerki. Jednak  – na ile jest w stanie – powinien pozwolić sobie na przeżywanie i okazywanie nawet najtrudniejszych uczuć. Wspólne rozmowy, pożegnanie dziecka, przeżywanie żałoby przez rodziców jest niezwykle ważne i wspierające, buduje zaufanie i może wzmacniać więź. Mężczyzna, który nie może poradzić sobie ze swoimi emocjami, przeżywa załamanie czy też narastające trudności w komunikacji z partnerką powinien skorzystać z pomocy terapeuty.

 

Cierpienie PARY

Utrata dziecka to ogromna tragedia dla pary. Tak trudne przeżycie może zachwiać związkiem. To czas szczególnej troski o relację. To bycie razem w nieszczęściu, szukanie w sobie wsparcia, zrozumienia i zaufania. Kiedy nie udaje się tego osiągnąć, kiedy obydwoje partnerzy ciężko przeżywają stratę dziecka i nie potrafią się w tej sytuacji odnaleźć – albo jedno z nich cierpi a drugie nie umie mu pomóc – co przekłada się negatywnie na ich związek, zdecydowanie warto skorzystać z terapii par. Psychoterapeuta zajmujący się tym zagadnieniem postara się pomóc partnerom w lepszej komunikacji, we wzajemnym zrozumieniu sytuacji partnera, w znalezieniu drogi do siebie i do uzdrowienia tej trudnej sytuacji.

 

Psycholog – Psyhoterapeuta Centrum probalans Magdalena Szkup – Małecka 

Magdalena Szkup-Małecka

 

Powrót