Aktualności

Miłość na odległość – trudne wyzwanie

Psychologowie od kilku lat bacznie obserwują nowy trend mający swoje konsekwencje dla polskich małżeństw i rodzin – emigrację zarobkową. Polscy fachowcy są cenieni poza granicami, a ze względu na łatwość w przemieszczaniu się i wciąż konkurencyjne wynagrodzenie wiele osób podejmuje decyzję o wyjeździe. Ciemną stroną takich wyborów – w przypadku osób będących w związkach- jest konieczność życia w oddaleniu, czasowej separacji. Rodzą się pytania – Czy takie związki mają szansę na przetrwanie? Jak pielęgnować uczucie gdy czasem dzielą partnerów tysiące kilometrów? Czy z konsekwencjami separacji para może poradzić sobie sama czy powinna skorzystać z pomocy psychologa, psychoterapeuty par?

Miłość na odległość – trudne wyzwanie

Miłość budująca związek między dwojgiem ludzi ma trzy wymiary: namiętności-  wyrażonej poprzez wzajemną fascynację i pociąg fizyczny, intymności w postaci więzi emocjonalnej oraz zobowiązania czyli deklaracji wspólnego życia. Jeżeli w relacji występują te trzy elementy to mamy do czynienia ze związkiem pełnym, dającym satysfakcję i spełnienie obojgu partnerom. Te składowe uczucia jakim jest miłość nie pojawiają się znikąd. O ile namiętność charakterystyczna dla okresu zakochania potrafi spaść na parę jak przysłowiowy grom z jasnego nieba, o tyle już intymność oraz zobowiązanie wymagają dużego zaangażowania dwóch stron. Słowem aby związek trwał i dawał obojgu satysfakcję należy o niego dbać – a w przypadku fizycznego oddalenia jest to trudne zadanie. Wiele potrzeb związanych z byciem w intymnej relacji może być realizowanych jedynie w bliskim kontakcie. I nie chodzi tutaj tylko o potrzeby seksualne czy prokreacyjne, których realizowanie w fizycznym dystansie jest niemożliwe ale o potrzeby emocjonalne. Ciężko jest czuć się bezpiecznym, zauważonym, docenionym w związku, kiedy drugiej osoby nie ma na co dzień, nie można się przytulić gdy jest smutno, powiedzieć o swoich kłopotach, wspólnie poszukać rozwiązania. Partner ma służyć radą, pomocą, wsparciem, ale czasem zwykłą obecnością wyrażoną stwierdzeniem „jestem przy tobie”. Czas spędzany we dwoje – zarówno pasje ale i wspólna kawa przed wyjściem do pracy czy zwykłe domowe czynności budują więź i poczucie wspólnoty. Jak tego brakuje związek może się wypalić i stać się związkiem pustym w którym brakuje namiętności i więzi a zostaje jedynie wzajemne zobowiązanie. Na dłużą metę to za mało aby utrzymać relację na poziomie satysfakcjonującym oboje partnerów.

Zaufanie to podstawa

Związek na odległość i związana z nim tęsknota, osamotnienie, brak fizycznej bliskości jest sytuacją mogącą sprawić, że jeden z partnerów uwikła się w emocjonalną lub/i fizyczną relację z inną osobą. Także brak kontroli ze strony współpartnera, która występuje naturalnie gdy ludzie ze sobą żyją, mieszkają pod jednym dachem może być okazją do zdrady. Żyjąc w oddaleniu łatwiej wytłumaczyć przed sobą samym zachowanie podważające zaufanie. Pojawiają się racjonalizacje pt. „Tak ciężko pracuję, a nawet nie mam się do kogo przytulić”, „Całymi dniami siedzę sama i czuję się taka samotna” od których tylko krok do niewierności. O wiele łatwiej rozłąkę znoszą pary mające ze sobą silną więź i zaufanie  niczym wcześniej nie nadszarpnięte. Jeżeli para doświadczyła zdrady, jest w fazie wychodzenia z kryzysu i odbudowywania zaufania decyzję o wyjeździe powinno się odłożyć. Oddalenie i napięcie związane z wyjazdem mogą doprowadzić do rozpadu relacji.

Oddalenie – konieczność czy ucieczka

Czasem wyjazd za granicę jest koniecznością, aby móc utrzymać byt rodziny na podstawowym poziomie. Zdarza się jednak i tak, że jeden z partnerów podejmuje decyzje o pracy poza Polską bo taki model życia jest dla niego korzystny z zupełnie innych niż ekonomiczne powodów. Osoby z rodzin, które nie potrafiły dać dziecku bliskości, poczucia bezpieczeństwa i więzi, z jednej strony bardzo chcą być w bliskiej relacji, aby zrekompensować sobie ten brak uczuć ale z drugiej strony czasem wręcz panicznie boją się tej bliskości jaką daje druga osoba i po prostu uciekają. A praca za granicą to idealne wytłumaczenie dla takiej ucieczki. Jeżeli osoba z takim problemem nie przepracuje  swojego  schematu funkcjonowania podczas sesji psychoterapeutycznych i nie uświadomi sobie, że powód wyjazdu i przymusowa rozłąka z partnerem to jego problem psychologiczny to prędzej czy później związek wpadnie w kryzys, bo partner zorientuje się, że nie o konieczność zagranicznej pracy chodzi a o unikanie bycia w bliskim związku.

Wzajemne starania przyniosą efekty

W dłuższym okresie czasu związek na odległość nie przysłuży się żadnej parze ponieważ stoi w sprzeczności z naturalną potrzebą bliskości, kontaktu, fizycznego obcowania z osobą, którą obdarzyło się uczuciem. Jeżeli jednak nie ma innego wyjścia i jeden z partnerów musi podjąć pracę poza krajem to przy odpowiednim zaangażowaniu można zadbać o więź, aby utrzymać relację i nie doprowadzić do wypalenia się związku. Jakie są zatem zasady pomagające utrzymać związek na odległość?

  1. O swoich planach wyjazdowych należy szczerze rozmawiać z partnerem. To musi być wspólna decyzja, przedyskutowane powinny być wszelkie za i przeciw, aby oboje świadomie mierzyli się z trudami rozstania. Warto przy tej okazji ustalić zasady dotyczące komunikacji, spotkań, rozwiązywania bieżących problemów.
  2. Kontakt między partnerami powinien być tak częsty jak to możliwe. Współczesna technika daje duże możliwości: rozmowy telefoniczne, komunikatory, maile pomagają podtrzymać więź, sprawiają, że nawet jak drugiej osoby nie ma obok to jest zaangażowana w bieżące sprawy. Warto jednak ponad wszystko zadbać o kontakt „w realu”. Przyjazdy do domu, odwiedzanie partnera w kraju tymczasowego pobytu wreszcie spotkania gdzieś w połowie drogi są niezbędne dla utrzymania prawidłowej relacji.
  3. Szczera rozmowa to podstawa relacji warto więc rozmawiać o wszystkim – o radościach, osiągnięciach, sukcesach ale i o trudnych sprawach z codziennego życia, o problemach, tęsknocie za partnerem. Szczerość i otwartość wzmacniają więź.
  4. Celebrowanie ważnych wydarzeń – dzieląca odległość i brak partnera u boku nie powinna być usprawiedliwieniem dla zapominania o rocznicy ślubu czy poznania się, dacie urodzin czy innych ważnych wydarzeniach z życia obojga. Pamiętanie o ważnych rzeczach sprawia, że partnerzy czują się dla siebie ważni.

 

Związek na odległość może się udać, ale rozstanie to powinna być jedynie sytuacja czasowa a nie model życiowego funkcjonowania.

 A kiedy na psychoterapię par / małżeństw?

Bywa i tak, że para szczególnie na początku próbuje dbać o jak najczęstsze rozmowy ze sobą, celebruje ważne daty, aranżuje spotkania tak często jak to możliwe, a i tak brak fizycznego kontaktu może spowodować ochłodzenie relacji i wzajemne oddalenie. Często pojawia się kryzys tym głębszy, gdy jedno z partnerów podczas samotności spowodowanej rozłąką dopuściło się zdrady lub uwikłało w romans. Z takimi trudnościami para nie poradzi sobie sama. Szansą na wyjście na prostą jest psychoterapia dla par, gdzie podczas spotkań z psychologiem, specjalistą pracującym z parami/małżeństwami przepracowuje się przyczyny kryzysu, przygląda się też zaniedbanym podczas rozstania potrzebom obojga partnerów i wspólnie opracowuje plan dający parze nadzieję na satysfakcjonujące życie.

 

 

Powrót