Jeśli czytasz ten artykuł to prawdopodobnie szukasz wsparcia. To dobry moment na to, aby przekonać Ciebie, że pomoc psychologiczna może wnieść zmianę w Twoim życiu lub w życiu Twojego nastoletniego dziecka. Jeśli jesteś rodzicem nastolatka albo młodym człowiekiem a w głowie pojawia się myśl ,, Co robić???” zatrzymaj się na chwilę.

Kiedy warto pomyśleć o terapii?

  • kiedy problemy nie pozwalają się rozwijać;
  • kiedy dotychczasowe sposoby poradzenia sobie z problemami nie dały zamierzonej zmiany;
  • kiedy emocjonalność przybiera postać lęku, depresji;
  • kiedy pojawiają się problemy w szkole;
  • kiedy czujemy, że cały świat jest przeciwko nam;
  • kiedy poczucie własnej wartości jest zaniżone;
  • kiedy jesteśmy uwikłani w trudne, konfliktowe relacje;
  • kiedy uzależnienie bierze górę;
  • kiedy wirtualny świat staje się drugim domem;
  • kiedy dopada nas kryzys osobowościowy;
  • kiedy czujemy się samotni;

Okres Adolescencji i wczesnej dorosłości jest szczególnie trudny ze względu na kryzysy i zadania rozwojowe, które wymuszają pewne działania. Można w tym miejscu przywołać tekst Agnieszki Osieckiej, która idealnie opisuje młodość:

,, Moja młodość niedokończona,
moja młodość onieśmielona,
w leśnych ścieżkach zagubiona…
 

Moja młodość wciąż niby blisko,
moja młodość jest jak lotnisko –
przywołuje, obiecuje,
jeszcze nie, jeszcze nie…’’.

Z tymi słowami utożsamia się nie jeden nastolatek, młody człowiek. Droga ku dojrzałości bywa często wyboista i kręta. Pojawiają się silne zmiany fizyczne, emocjonalne oraz  poznawcze. Pojawiają się kryzysy i skrajności. Poczucie nieadekwatności, czasami odrzucenia. Życie otwiera młodemu człowiekowi wyzwania, okazje ale i liczne stresy, napięcia. W takiej rzeczywistości szeroki wachlarz możliwości wywiera presję, by podejmować decyzje. Jak tu się odnaleźć?. Bez wsparcia i odpowiedniej pomocy nie jeden młody człowiek nie daje rady sprostać zadaniom rozwojowym. Stąd rola dorosłych, specjalistów, aby przygotować do dokonywania osobistych i życiowych wyborów. Kiedy świat dla młodego człowieka staje się niezrozumiały, zagrażający lub odrzucający najłatwiejszą reakcją jest ucieczka od problemu. Ucieczka w np.: w destrukcyjną grupę rówieśniczą, gdzie łatwo znaleźć akceptacje i miłość (?), ucieczka w używki (alkohol, narkotyki, dopalacze), ucieczka w świat wirtualny, ucieczka w chorobę (depresję, lęki). Ale czy można wiecznie uciekać? Jak przyjąć trudne wyzwania rzeczywistości? Jak sobie poradzić z problemami? Czasami pomoc rodziny lub osób wspierających jest niewystarczająca. Jeśli taka sytuacja dotyczy Ciebie lub bliskiej Ci osoby pomyśl o psychoterapii.

Dlaczego Psychoterapia poznawczo-behawioralna?- CBT

Psychoterapia poznawczo-behawioralna może zmienić sposób myślenia i zachowania, co przyczynia się do poprawy samopoczucia i funkcjonowania. Pomaga uporać się  z trudnościami na ,,tu i teraz”. Jest skuteczna w przypadku rozwiązywania bieżących, konkretnych trudności. Jeśli poparzymy na problemy młodych ludzi to proponowane podejście posiada metody pozwalające zmierzyć się z nimi.

Pracujemy nad zmianą siebie, swojego myślenia, przeżywania i zachowania. Spotkania z psychoterapeutą odbywają się indywidualnie lub grupowo. Początkowe sesje skoncentrowane są na poznaniu problemu.  Jest to psychoterapia krótkoterminowa. Ilość sesji zależy od problematyki, ale mniej więcej  może to być 20 spotkań.

Na sesjach poznajemy związek swojego myślenia z emocjami i zachowaniem. Uczymy się nowego sposób myślenia, nabywamy nowe doświadczenia. Zaletą takiej psychoterapii jest to, iż  możemy poza gabinetem rozwijać nabyte umiejętności, co wpływa wzmacniająco na osiągnięcie zamierzonego efektu. Proponowany sposób pracy terapeutycznej jest skuteczny, gdy mamy stosunkowo mało czasu, a pragniemy rozwiązań problem w konkretnej sytuacji życiowej. Psychoterapia poznawczo- behawioralna będzie przydatna w problemach młodzieży, kiedy konieczny jest trening pożądanych zachowań.

Żeby chciało się chcieć – czyli jak zmotywować siebie lub bliską osobę do psychoterapii?

Nie jest łatwo przekonać kogoś do psychoterapii, kiedy jest w fazie zaprzeczania swojego problemu. Warto prowadzić dialog, który pozwoli otworzyć przestrzeń do świadomej i aktywnej komunikacji.

Ważne wskazówki, kiedy chcesz zachęcić kogoś do psychoterapii.

  • poszukaj okazji do spokojnego porozmawiania o problemie. Nie krytykuj, nie szukaj okazji do okazania swojego niezadowolenia czy złości;
  • nie rozpoczynaj rozmowy, kiedy jesteś zdenerwowany;
  • okaż swoją troskę, zakomunikuj swoje emocje: ,,Martwię się…”, Jest mi trudno, kiedy patrzę… ,, Boję się jeśli….”
  • nie naciskaj, przypomnij sobie jak czujesz się, kiedy ktoś wymusza na tobie coś, co ci się nie podoba;
  • przedstaw twoje spostrzeganie  problemu (unikaj negatywnych komunikatów);
  • zaproponuj rozwiązanie w postaci terapii;
  • opowiedz czym ona jest (lęk budzą rzeczy, których nie znamy);
  • podkreśl fakt, że przed podjęciem terapii, odbywa się konsultacja, a decyzja o podjęciu terapii leży w kwestii osoby zainteresowanej. W każdym momencie terapii można zrezygnować;
  • zaproponuj konsultację u psychoterapeuty;
  • zachęć do obejrzenia strony Centrum psychoterapeutycznego.

Jeśli jesteś osobą, która trafiła tu bo sama szuka motywacji do przyjścia na terapię, to słowa skierowane do Ciebie

  •  boisz się?- to naturalna reakcja. Każdy z nas może czuć niepewność w nowej sytuacji. Lęk trzeba oswoić. Pierwsza wizyta jest najtrudniejsza, kolejne są już dużo łatwiejsze.
  • nigdy nie byłeś u psychologa, psychoterapeuty. Wyobraź sobie jak takie spotkanie może wyglądać.

Mała wizualizacja: przyjazny pokój, gdzie panuje spokój, zapewniona jest dyskrecja. Na przeciw ciebie siedzi psychoterapeuta, nie ocenia, stara się zrozumieć twój problem. Czujesz ulgę, widzisz szansę na zmianę. Na twojej twarzy pojawia się uśmiech, który ostatnio był sporadyczny. Łatwiej ci teraz zrozumieć skąd biorą się Twoje problemy. Masz nadzieję, że będzie lepiej. Kiedy po rozmowie z terapeutą wychodzisz z gabinetu myślisz sobie, że strach miał wielkie oczy. 

Psycholog – Psychoterapeuta Milena Goncerz