Przeżyłem stratę, co dalej? – kilka słów o tym jak przebiega żałoba oraz kiedy i gdzie warto szukać pomocy psychologicznej.

Prawdopodobnie każdy z nas ma za sobą doświadczenie bolesnej straty. Z biegiem czasu tracimy ulubione rzeczy, miejsca, ważne aspekty siebie (zdrowie, młodość, pewność siebie, zdolność do odczuwania przyjemności, do działania), bliskie relacje i osoby. Uczymy się, że „nic nie trwa wiecznie”, nasz umysł dopuszcza taką możliwość, jednak im bardziej nam na czymś zależy, tym trudniej doświadczać straty i się ze stratą godzić. Najtrudniej, kiedy odchodzą najbliżsi.

Zwykle, jako pierwsze pojawia się niedowierzanie – trudno nam się pogodzić z myślą, że życie jest czymś kruchym, a śmierć czymś nieodwracalnym. Zachwiane zostaje nasze poczucie bezpieczeństwa.

Czasem możemy mieć wrażenie utraty kontroli nad emocjami – mogą nas zalewać i przytłaczać. Możemy się też od nich odcinać za pomocą środków chemicznych (tabletki uspokajające, alkohol, papierosy) albo koncentrować na wykonywaniu codziennych zadań, unikając tematu i sprawiając wrażenie, że radzimy sobie z tym co nas spotkało.

Czasem zaczynamy wątpić w siebie – w to, czy nasze życie ma sens i czy sobie z nim poradzimy. Do tego może dojść poczucie winy, problemy z pamięcią i przetwarzaniem informacji. Często mamy wrażenie, że w nasze życie wkrada się chaos, nad którym nie umiemy zapanować lub panujemy z największym trudem.

Niezmiernie ważne jest wtedy wsparcie innych osób. Ich szacunek i akceptacja naszego sposobu przeżywania straty, ale także pomoc w różnych czynnościach dnia codziennego. Tym, co pomaga, jest cierpliwa obecność i rozmowa – dzięki niej możemy dzielić się naszą tęsknotą i wspomnieniami, ale także wspólnie przeżywać pojawiające się uczucia, które zmieniają się wraz z upływem czasu, pomału planować kolejne niezbędne działania, i stopniowo wcielać je w życie.

Co robić, kiedy czujemy, że „utknęliśmy” w rozpaczy lub odrętwieniu i poczuciu wyobcowania, gdy brakuje nam wsparcia osób bliskich, z jakichś powodów jest ono niewystarczające lub nas obciąża? Poszukać profesjonalnej pomocy psychoterapeuty! Jest to szczególnie ważne, kiedy mimo upływającego czasu trudności się nasilają – nasze samopoczucie fizyczne nie ulega poprawie, trudne emocje nas przytłaczają, zaczynamy odczuwać skłonność do izolacji. Samotność nie jest dobrym rozwiązaniem – kiedy wymyka się spod kontroli, często prowadzi do bezradności. Można temu zaradzić!

Pomoc można uzyskać min. u psychoterapeuty w profesjonalnym centrum. W zależności od etapu żałoby i indywidualnych potrzeb pomoc może przyjąć formę:

  • interwencji kryzysowej
  • pomocy psychologicznej
  • wsparcia duchowego
  • grupy wsparcia
  • telefonu wsparcia
  • pomocy prawnej i ubezpieczeniowej

Konstruktywne poradzenie sobie z kryzysem prowadzi do stopniowej akceptacji tego, co nieuniknione. Często polega też na nadaniu naszemu życiu nowego znaczenia i sensu oraz na jego reorganizacji.

 Psycholog – Psychoterapeuta Centrum probalans Warszawa